Bizilagunak Araba 2016

Zurrumurru xenofoborik gabeko kulturen arteko elkarbizitzaren alde

Ireki zure etxeko ateak, zabaldu zure gogoa!

Zer da Bizilagunak?

Azaroak 13an, etorkin, errefuxiatu eta bertoko familiak bazkaltzeko elkartuko dira Araban. Gauza bera gertatuko da Euskal Herriko, Europako eta munduko herri eta hirietako beste hainbat etxeetan.
Bazkari bakoitzean, bi familiaz gain, dinamizatzaile batek parte hartuko du, antolaketan laguntzeko. Familia kontzeptua, moduz zabalean ulertuta, noski: ama bakarrak; emakumez, gizonez edo emakume eta gizonez osatutako bikoteak, seme-alabekin edo gabe; pisukideak; bakarrik bizi diren pertsonak, amamak beraien ilobekin; lagun taldeak…

Sakatu hemen triptikoa deskargatzeko

triptico_2

Bizilagunak zertarako eta zergatik?

Asko gara kultura ezberdinetako pertsonak ezagutzeko gogoak ditugunok, baina  askotan, aukerak topatzea zaila egiten zaigu. Elkar ezagutzeko aukerak eskaini nahi ditugulako, gonbidapen hau luzatzen dizuegu kultura ezberdinen arteko pertsonen artean murgiltzeko eta elkarbizitza sustatzeko.Bizilagunak ekimenaren bitarteaz, harremanak eta kontaktu berriak egitea errezten da, loturak sortuz Gasteizen bizitzea erabaki dugunon artean, gure jatorria edozein izanda: “hemengoa”, etorkina edo errefuxiatua.

Izena eman! Zure herriko formularioa bete esazu. 

VITORIA-GASTEIZ

1. Bazkarian parte hartzeko formularioa (familia eta lagunak)

2. Dinamizatzailea izateko formularioa

AIARAKO KUADRILLA

1. Bazkarian parte hartzeko formularioa (familia eta lagunak)

2. Dinamizatzailea izateko formularioa

KANPEZUKO KUADRILLA

1. Bazkarian parte hartzeko formularioa (familia eta lagunak)

2. Dinamizatzailea izateko formularioa

LAUTADAKO KUADRILLA

1. Bazkarian parte hartzeko formularioa (familia eta lagunak)

2. Dinamizatzailea izateko formularioa

Nahiago baduzu, jarri zaitez zuzenean gurekin harremanetan:

contacto_bizilagunak (3)

3 minutu Bizilagunak Araba 2016 ezagutzeko!

Nahi izatekotan, CEAR Euskadik aurrera eramaten duen ekintza honen antolaketan parte hartu dezakezu boluntario moduan.

Informazio gehiagorako, jarraitu gure Sare Sozialak:

Web  Web

Guardar

ERREFUXIATUEI ELKARTASUNA ADIERAZTEKO DEKALOGOA

PDF (CEAR)

1.- Asilo-eskubidea nazioarteko araudian araututa dagoen giza eskubidea da. Espainiak eta Europar Batasuneko herrialdeek nazioarteko babesa behar duten pertsonak hartzera eta babesa ematera behartzen dituzten hitzarmenak eta itunak sinatu dituzte. Estatuak behartuta daude pertsona horiei laguntzera eta hartzera asiloaren alorrean hartutako nazioarteko konpromisoak betetzeko; beraz, ez da borondate-ekintza altruista. Egoera horren aurrean herritarrek bultzatuta gauzatzen diren ekimen solidarioak eta herritarrek jarduteko duten borondatea ez dituzte aitzakiatzat hartu behar Estatuek beren konpromisoak eta betebeharrak ez betetzeko eta eman behar dituzten baliabideak kentzeko.

2.- Sufrimenduaren eta emozioaren logika humanitarioak ez dezala justiziaren eta eskubideen logika ordeztu. Errefuxiatuek ihes egiten dute indarkeriatik eta jazarpenetik, eta behar bezalako babesa jasotzeko eta harrera duina izateko eskubidea dute. Errefuxiatuen babesa eskubide bat da eta giza eskubideei buruzko nazioarteko eta Europako itunetan azaltzen den betebeharra, ez da opari boluntarioa edo altruista, guztiok eskubideak izateko modu bat baizik. Asilo-eskubidea guztiok daukagun giza eskubide unibertsala da eta ezin da beste eskubide batzuetatik bereizi, hala nola etxebizitza duina, lana, heziketa, osasuna, osotasun fisikoa eta psikikoa izateko eskubideetatik.

3- Migrazio- eta asilo-politiken ikuspegia ez ezik, elkartasunaren oinarria eta Europa eraikitzeko kontuan hartu ziren giza eskubideekiko errespetua ahaztu duela ematen duen Europa indartzea ere zalantzan jartzeko garaia da. Arduradun politikoei beren betebeharrak, hau da, errefuxiatuak hartzeko eta babesteko betebeharrak bete ditzaten eta administrazio publiko eskudunen eta egoera horri baterako irtenbideak bilatzen espezialistak diren gizarte-erakundeen arteko elkarrizketaguneak sor ditzaten eskatzeko garaia da.

4.- Lehendik dagoena hartuko dugu abiapuntutzat eta ez gara zerotik hasiko eraikitzen. Gaur egun bizi dugun larrialdi-egoeraren aurrean, ezinbestekoa da errefuxiatuekin egiten den lana kalterik gabeko jardunaren printzipioan oinarritzea, esperientzian oinarritutako lan koordinatua eginez, duela 30 urte baino gehiago Espainian abian jarri zen harrera-sarearen esperientzian, sare horretan ikasitako irakaspenetan eta jakintza teknikoan oinarrituta, eta une honetako urgentziaren adierazgarri ez dira izango, espero denaren aurka, pertsonen kalteberatasun-egoeran sakontzen duten esku-hartzeak. Garrantzitsua da egun dagoen harrera-sarea indartzea eta gizarte zibila inplika dadin ahalbidetzea; horretarako, ahaleginak elkartu behar dira eta ekintza paraleloak sor daitezen saihestu behar da.

5.- Asistentzialismotik ihes egin behar dugu eta administrazioek, gizarte-erakundeek eta konprometitutako herritarrek baterako erantzunak eman behar ditugu. Erantzun hori laguntza integralaren alde egitera eta errefuxiatuen autonomia sustatzera bideratuta egongo da eta erantzuna koordinatzea ahalbidetzen duten gizarte-ekintzako eredu inklusiboak bilatuko dira.

Harreraren helburua pertsonei bizitegirako irtenbideak emateaz gain pertsona horiek modu integralean eta espezializatuan artatzea da: laguntza psikologikoko premiak daude, jazarpenetik, indarkeriatik eta jatorrizko lekuan eta/edo ihes egiteko ibilbidean bizi izandako zailtasunetatik eratorritako premiak, alegia. Asiloa eskatzeko prozeduran sartu ahal izateko eta eskubidea onartu arte prozesuaren jarraipena egiteko laguntza juridikoko premiak ere badaude. Gizarteratzeko ibilbide integralak egin behar dira hizkuntza ikasteko, prestatzeko, bizimoduak lortzeko moduak eskuratzeko laguntza emateko beharrezkoak diren tresnak eskura jartzeko. Ezinbestekoa da babestutako pertsonek gizarte-arreta espezializatuko sare bat izatea, eta gai hori ezagututa baterako lan-prozesua sortzea, lekualdatze behartuaren egoerarako irtenbide iraunkorrak lortzera bideratuta dagoena.

6.- Prozesu horrekin batera ikuskapen-lana egin behar da, baita Espainiak eta Europar Batasunak errefuxiatuekin dituzten betebeharrak betetzen ote diren ikusteko jarraipen-lana ere, eta horri esker, aurrera egin ahal izango da Asilo Eskubidearen defentsan, nazioarteko, Europako eta estatuko araudiaren inguruko ez-betetzeak salatuz.

7- Ezin dugu ahaztu munduko lekualdatze behartua zer den eta haren jatorria eta kausak, dimentsioa eta tresnak zein diren ulertu behar dela eta hartaz jabetu behar dela nazioarteko babesa bilatzen ari diren pertsonei laguntzeko, biktimizazioan eta ihesaldiak eta jazarpenak eragindako minean sakondu gabe. Harrera-sistema integral batek gai horri buruz sentsibilizatzearen alorreko lan-ardatz bat izan behar du, herritarrei orokorrean ez ezik, errefuxiatuekin lan egiten duten funtsezko gainerako agenteei, hots, gizarte-zerbitzuetako funtzionarioei eta langile publikoei, osasun-alorreko, hezkuntza-alorreko, justizia-alorreko eta lan-arloko langileei ere bideratuta dagoena.

8.- Ezinbestekoa da bideak antolatzea herritarrek modu antolatuan eta koordinatuan parte hartzeko, errefuxiatuen duintasuna, ongizatea eta autonomia ziurtatuko duen lan-metodologia bermatuz. Parte hartzeko, atzeraelikatzeko eta laguntzeko mekanismoak gehitu behar dira, eta mekanismo horiek, aldi berean, saihestuko dute herritarren artean adorerik eza eta etsipena sortzea pertsona horien egoerari erantzun solidarioa emateko nahia bideratu ezin dutelako.

9.- Elkartasun-adierazpenak errefuxiatuei laguntzera eta pertsona horiek eguneroko gizarte-bizitzan sartzeko prozesuetan laguntzera bideratu behar dira, hurbileko elkartasuna ematea izanik helburu: baliabideak lor ditzaten laguntzea baliabide horiek ezagutzeko eta baliabide horietan nola jardun behar den jakiteko, pertsonen artean harremana izateko sareak, aisiaguneak eta bizikidetzaguneak, berdinen arteko harrera eskolan, eta abar; betiere honako premisa hau abiapuntutzat hartuta: elkartasuna ez da karitate-ekintza bat gizarte-eraldaketako ekintza bat baizik. Oinarrizko premia materialak (etxebizitza, janaria…) puntualki estaltzeaz gain, errefuxiatuen autonomia bultzatuko duten prozesuak jarriko dira abian, pertsona horiek beren prozesuaren partaide eta protagonista direla.

10.- Errefuxiatuen eta migratzaileen elkarteak eta sareak daude, nazioarteko babesa bilatzen ari diren pertsonak indartzeko eta ahalduntzeko balio izan dutenak. Elkarte horiekiko lankidetza, elkarri laguntzeko sareak, asoziazionismoaren sustapena eta hartutako pertsonen ahalduntzea izango da eredu asistentzialistagoak ere gainditzeko eta eskubideak leheneratzeko ikuspegitik lan egiteko lan-ildoetako bat.

Guardar

Guardar

II. Berdintasun Plana

eCEAR-Euskadiko Berdintasun Batzordea, UNA Gestión-ekin batera, erakundearen II. Berdintasun Plana garatzen lagunduko duen ekitatearen aldeko prozesuan bete-beterik dago. Prozesua bi fasek osatzen dute: auto-diagnostiko fasea genero ikuspuntutik entitatean aurki litezkeen ezberdintasun posibleak identifikatzean datza, jarraian eta auto-diagnostikoaren ondorioen laguntzaz, Ekintza Planaren elaborazio-fasean murgildu ahal izateko. Egun, prozesua auto-diagnostiko fasean aurkitzen da, Ekintza Plana uda ostean bukatuko dela aurreikusten delarik.

Guardar

Melillara egindako Giza Eskubideen Behaketa Misioaren aldez aurreko ondorioak aurkeztu ditu CEAR-Euskadik

Amaierarik gabeko bidea: emakume-aztarnak hegoaldeko mugan

logo externalización fronterasErrefuxiatuen Laguntzarako Euskadiko Batzordeak (CEAR-Euskadi) Giza Eskubideen Behaketa Misio bat antolatu du Melillan, eta Eusko Legebiltzarraren Giza Eskubideen, Berdintasunaren eta Herritarren Partaidetzaren Batzordeak, Pedro Arrupe Giza Eskubideen Institutuak (Deustuko Unibertsitatea) eta Ikuspegik (Immigrazioaren Euskal Behatokiak) ere parte hartu dute ekimenean, bertaraino joan diren komunikabideekin batera.

Informazioa bildu eta emakume errefuxiatu eta etorkinek Melillan bizi duten egoera ikusgarri egite aldera, uztailaren 8tik 11ra bitarte bilerak egin dira Gobernu Ordezkaritzarekin, Etorkinak Aldi baterako Hartzeko Zentroko zuzendariarekin, Estatuaren Segurtasun Indar eta Kidegoekin, Abokatuen Elkargoarekin eta Giza Eskubideen Erakundeekin.

Ordezkaritzaren gainerako kideak iritsi aurretik, CEAR-Euskadik, giza eskubideen erakundeen laguntzarekin, hainbat emakumeren testigantzak bildu ditu eta Seluango kanpamenduak bisitatu ditu, Nadorreko probintzian (Maroko), bertan egoten baitira emakume horietako asko zain Europara noiz igaroko.

Irailean jendaurrean aurkeztuko den txosten batean bilduko da bisitaren emaitza, eta bertan garatuko dira zehatz-mehatz orain aurkezten ditugun aldez aurreko ondorioak.

Ondorioak

Guardar

Guardar

Magdalena ibaiaren murmurioak

El Quimboko zentral hidroelektrikoaz mintzo diren ahotsak. Huila departamendua, Kolonbia.

“Nora joko dugu orain? Nik ez dakit besterik egiten, arrantza da nire bizitza, 35 urtez aritu naiz arrantzan, inork ez dit jada lanik emango, eta orain txakurrak izango bagina bezala bota nahi gaituzte, hemen egin ditugun urteak aintzat hartu gabe.”

Alirio, Magdalena ibaiko arrantzalea.

Paperezko aleak eskatzen ditugu info@cear-euskadi.org–(e)n

Giza eskubideen defendatzaileak aldi batez babesteko euskal programa

Programak, Eusko Jaurlaritzako Biktimen eta Giza Eskubideen Zuzendaritzak burututa eta CEAR-Euskadik kudeatuta, jatorrizko herrialdeetan egiten duten lanagatik bizia edo osotasun fisikoa arriskuan duten giza eskubideen defendatzaileak babestu dauka helburu. Horretarako, harrera egiten zaie Euskadin sei hilabetez.

Prozesu horren barruan laguntza psikosoziala eta lan politikoa daude, hartutako pertsonen eta haien erakunde, komunitate eta mugimenduen gizarte-sarea sendotzen laguntzearen ikuspuntutik. Honako hauek planteatzen dira. Euskadin egon bitarteko lanaren xedea da pertsona horiek eta haien erakundeek laguntza politiko eta instituzionalaren esparruan dauzkaten nazioarteko sareak zabaltzea eta indartzea. Sareek, praktikan, babes mekanismoak dira, eta jatorriko herrialdeetan giza eskubideen alde lan egiten jarraitzea ahalbidetzen dute. Lan horri esker, bestalde, giza eskubideen alde lan egiten duten erakundeek jasaten duten mehatxuzko egoera azaltzen eta salatzen da euskal herritarren eta erakundeen aurrean (bai eta, hala egokituz gero, Espainiakoen eta Europakoen aurrean ere), eta haiek guztiak sentsibilizatu egiten dira.

Babestutako pertsonak jatorriko herrietara itzultzean, euskal ordezkaritza batek herria bisitatzen du egoera pertsonal eta komunitarioaren jarraipena egiteko, segurtasun-sarea indartzeko eta gobernuaren, legebiltzarraren eta antolatzaileen laguntza agerian jartzeko.

Programaren aurkezpena

Nabarmenduak

Txostena
Kolonbiako Giza Eskubideen Egoera Behatzeko eta Jarraitzeko Euskadiko III. Ordezkaritza
Txostena
Jarraipeneko misioa Guatemala 2015
Txostena
Kolonbiako Giza Eskubideen Egoera Behatzeko eta Jarraitzeko Euskadiko III. Ordezkaritza
Txostena
Kolonbiako Giza Eskubideen Egoera Behatzeko eta Jarraitzeko Euskadiko III. Ordezkaritza
Borrokaren lekukotasunak
Lehen aldian, giza eskubideen aldeko hango hiru ekintzaileri egin zitzaien harrera.

 

Guardar